Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Thelma waar ben jij nu ?

Thelma waar ben jij nu ?

About Me

Hoi, ik trek een jaartje rond in Zuid- Amerika, jullie kunnen hier mijn avonturen volgen en reageren op mijn berichtjes. Ik mis jullie allemaal ( en vooral mijn schoonbroertje ) xxx......Thelma
Home | foto's |Profiel | Eerdere berichten |

Weelde en luxe onderweg... - 23:14, 12/1/2006

Ellen, 12 Jan 2006 21:49 uur
Quito, Ecuador 

 

Panama City... ik wacht op mijn vliegtuig naar Quito... mijmerend kijk ik naar de opstijgende vliegtuigen... de reizigers met elk een andere bestemming...ik open mijn net aangekochte MP3 - speler, eindelijk muziek on the road... plots wordt ik aangesproken door een oudere zakenman, een diplomaat uit de US, onderweg naar zijn familie in Quito... en ik... werd uitgenodigd om bij zijn ouders te verblijven, zolang ik maar wil...

Na een blik van ´mijn derde´oog, die het zaakje toch wel vertrouwd, maar zonder enig idee van de weelde en de rijkdom die me aangeboden zal worden, slaag ik het aanbod niet af, vlieg ik in eerste klas, passeer ik sneller dan ooit de immigratie, krijg ik een gratis lift naar mijn verblijfplaats in Quito, een zeer welgestelde familie met ´madre en padre van in de 70 jaar´ opent hun deur... ´Bien Venida senorita!´

een eigen kamer met een mega - bed en een tv, een warme douche, internet en telefoon, een wasmachine en een droogkast, eten en drinken
en ik mag niets betalen...

gastvrijheid alom, dagelijks rondleidingen door de stad en naar andere omliggende plekjes, lunch in chique restaurants, een nieuwe jas en een muts (tis hier wat kouder in de bergen.)
en ik mag niets betalen...

kennismaking met de high society van Equador, invitaties om te verblijven in hun woningen aan het strand en in de bergen
en ik mag niets betalen...

connecties die ver rijken, als enige toerist kreeg ik toegang in het huis van de president van Equador, gewoon effe een fotoke nemen... ´Muchos gracias ... soy de Belgica.`

En naast deze streling voor mijn budget was dit de ultieme kans om mijn spaans te trainen, slechts enkelen hier kennen een beetje engels...

Ook het volgen van les tussen 6 - jarigen in het plaatselijke schooltje voor de arme kindjes van Quito, waar Madre des huizes van 72 jaar nog steeds directrice is, was een onvergetelijke ervaring.

In enkele uren veranderde mijn ´pover backpackersbestaan´ van slapen in dormititoriums met kakkerlakken en ratten, koude douches, niet al te nette keukens, povere maaltijden, elke cent omdraaiend in een rijkeluisleventje...

Rotverwend en dankbaar... kijk ik echter, na 5 dagen, terug uit naar de eenvoud...

Deze mensen wilden me ´happy´ zien en gelukkig maken, met alle goede bedoelingen, wilden ze dit in eerste instantie met cadeaus, manicure (ja ja ik moest mijn nagels laten behandelen...), geld en betuttelende praktijken doen... ik kon mijn gat niet opheffen of er werd met dollars naar me gesmeten...

tklinkt misschien cliché.... maar zonder luxe en met weinig geld, voelde ik me onderweg, rijker dan ooit!

Proevend van de weelde, kan en wil ik niet vergeten, hoe ik genoot van de kleine dingen...

De voldoening is ver te zoeken, wanneer alles zomaar voor je voeten gesmeten wordt...

ik snak nu naar de vrijheid, neem de bus naar de bergen om te slapen in het hut, dichtbij de natuur, eigen maaltijd, een frisse douche, een kampvuurke en een gitaar, gezellige gesprekken over dromen die niet rond geld draaien...


0 Comments | Post Comment

Oud en Nieuw! - 23:13, 12/1/2006

Ellen, 11 Jan 2006 19:40 uur
Pierto Viejo, Costa Rica 

 

Oud en Nieuw werd gevierd aan het strand dit jaar, tussen een hoop surfers, onvergetelijke vrienden on the road! 2006 werd ingezet, vuurwerk op elke hoek van de straat, echt wel onveilig, totaal niet georganiseerd, vuurpijlen rond mijn hoofd... maar twas feest, toch, net ietsje anders als in België... na de nieuwjaarswensen en - kussen om middernacht, kropen we onder de lakens... zoals de voorbije dagen aan het strand, werd de wekker om 05.30u gezet, net voor zonsopgang trok ik, ook op 1 jan., met mijn surf - vrienden naar zee, zij met hun ´board´ de golven trotserend, ik genietend van de stilte op het strand, de eerste zonnestralen op het water, de rust en de kracht van de zee, het ideale moment en de perfecte plek voor yoga!

Een nieuw jaar... en voor mij, tijd voor een nieuw avontuur... dankbaar voor de zalige tijd samen, nam ik, toch wel met wat pijn in mijn hart afscheid van mijn nieuwe vrienden...opnieuw alleen onderweg, uren op de bus, richting Panama City, twijfelend of ik niet gewoon nog wat langer zou blijven, daar waar ik me weer even helemaal thuis voelde...

De voorbije maanden leerden me echter dat dergelijke zwakke momenten bij ´het rondreizen´ horen... vrienden maken en weer afscheid nemen...verder gaan... in de richting van nieuwe avonturen en nieuwe ontmoetingen...

dus... ik nam mijn vlieger, van Panama naar Equador... Quito, de deur van een nieuw Continent...

Wat zal Zuid Amerika te bieden hebben...?

Tot slot ...
mijn nieuwjaarswens aan alle vrienden en familie, in België of elders onderweg...

Laat 2006 een jaar zijn, gevuld met eindeloos veel vriendschap en liefde, zonder zorgen en zonder angsten, met massa´s energie om voor je dromen te gaan en erin te blijven geloven, om te genieten van de kleine dingen en de kleine momenten, vandaag en niet morgen...


0 Comments | Post Comment

Feliz Navidad!!! - 23:57, 29/12/2005

Ellen, 24 Dec 2005 01:09 uur
Bocas Del Torro, Panama 


Kertsmis onder de zon...

Feliz Navidad... zalige Kerst... ik wordt er al weken aan herinnerd...gekleurde lichtje worden opgehangen, kertsboompjes worden geplaatst, het kinderkoortje in de plaatselijke kerk oefent dagelijks zijn Kertsliedjes, kindjes moeten niet naar school, alle backpackers zoeken een plaatsje en wat vrienden... Kertsmis staat voor de deur en niemand wil dit alleen vieren...

dit jaar...geen dikke trui en sjaal, maar een zomerkleedje...geen sneeuw, maar zon, zee en witte stranden... geen oude vrienden en familie rond de tafel...maar vrienden on the road...

toch wat heimwee naar de feestgangers en het hele feestgebeuren thuis, maar morgenavond vier ook ik hier Kerst, tussen de plaatselijke bevolking van Bocas, tgaat feest worden op straat en met enkele beackpackers wordt een mini - kertsmaaltijd bereid!

Lieve vrienden en familie thuis,

Smakelijk! Geniet van de pakjes onder de boom! Van het samenzijn met je familie en je vrienden! Maak er een zalige Kerts van!!!
Dikke kerstknuffels
Ellen


0 Comments | Post Comment

Verrijking in Panama! - 14:39, 19/12/2005

Ellen, 16 Dec 2005 20:12 uur
Bocas Del Torro, Panama 

 

In San Gose, opnieuw vergezeld van mijn twee Belgische vriendinnen 'De Neles', namen we de bus naar de grens met Panama, aan de Caraibisch kust, een 100 meter lange brug, een grens die we letterlijk te voet overstaken, met een bootje werden we naar Bocas del Torro gebracht, volgens velen 'De Galapagos' van Centraal Amerika! En hier zit ik nog steeds, gestrand, in een hostelleke, dat veel weg heeft van een houten schuur, slapen in een dorm (een kamer die je deelt met andere backpackers), gemeenschappelijke douche met heel koud water, kakkerlakken en ik denk ... ook wel af en toe een knaagdier dat onze koeken en appels op at... desondanks voel ik me hier super thuis, wat wil je nog meer... smorgens vroeg uit de veren, slechts 5 meter wandelen en daar is de zee... bezinnen op het terras, prachtig uitzicht, frisse duik in het water, een boekje lezen in de hangmat, zon op je gezicht en nieuwe backpackers - vrienden!

Naast dit luilekker - leventje, heb ik terug enkele dagelijkse verplichtingen... ik ga hier naar school... elke dag 2 uur spaanse les en daar hoort natuurlijk ook huiswerk maken en studeren bij! Echt wel grappig mijn studiemethode... samen met de andere backpackers, tussen pot en pint, of met hulp van de plaatselijk kinderen des huize. Tdoet goed jezelf zo te verrijken!

Ook mijn grenzen werden hier verlegd... ik heb twee duiken van 12 meter diep achter de rug...voor mij een hele overwinning... na het kunnen ervaren van de wonderbaarlijke wereld diep in zee, visjes in alle kleuren, zeesterren en koralen, een wrak van een zinkend ship, als een manneke op de man rondzweven in 'snorkelland'... laat ik het hier toch effe voor bekeken... een onvergetelijke ervaring, misschien wel voor herhaling vatbaar!

Bocas del Torro, een paradijs onder de zon, ik ben hier nog niet direct weg, Kertsmis staat voor de deur en dit kan wel eens een leuke plaats zijn om dit te vieren!

Ik verdrink elke dag meer en meer in 'de zee van het reizen', elke dag een beetje meer 'on the road'! Wat een ervaring!!!!


0 Comments | Post Comment

Margje! - 14:38, 19/12/2005

Ellen, 16 Dec 2005 13:32 uur
Bocas Del Torro, Panama 

 

En terwijl ik hier aan de andere kant van de wereld mijn avontuur verder zet, begint mijn neefje Mats ook aan een nieuw avontuur...

Op 11 december werd hij grote broer van zijn zusje Margje!

Gedurende een week liep ik elke dag naar internet om te kijken of er al nieuws was... zondagmorgend werd ik echter wakker en dacht ik... 'vandaag wordt er mijn nichtje of neefje' geboren! Ik kon echter nog niet dadelijk naar het internet hollen, een bootje stond te wachten om ons een dagje mee op zee te nemen.

Heimwee en ontroering overvielen me, meer dan verwacht, toen ik savonds eindelijk achter de computer kroop en een fotootje opende van mijn nichtje Margje! Fiere tante Ellen had nu echt wel heel graag thuis geweest om Margje in haar armen te nemen en een dikke kus te geven...

Gelukkig kon ik dit blijde nieuws wel delen met mijn twee Beligische vriendinnen on the road en alle backpackers van thotel! Het lowbudget - reizen werd even aan de kant geschoven, het koken van een eigen potje werd vervangen door uit eten, tante Ellen deed er eentje op want ze had zeker iets te vieren!

Bij deze een oproep aan allen die mijn nichtje eerder te zien krijgen dan ik... geef haar een hele dikke knuffel en een hele dikke kus en vertel haar maar dat tante Ellen elke dag aan haar denkt!!!!


De trotse tante Ellen


0 Comments | Post Comment

Pura Vida!!! - 23:56, 7/12/2005

Ellen, 7 Dec 2005 00:35 uur
San Jose, Costa Rica 

Pura Vida!!!

Geland in paradise! Een beetje België op bezoek!

Naast engels en een gebrekkig spaans, weer even, in mijn eigen vetrouwde dialect tetteren, zalig, nostalgie... Bert en Yves, een mini - delegatie van Eindhout vergezellen me gedurende twee weken in Costa Rica, van San José (lelijke stad waar niet veel te beleven valt), naar Fortuna met zijn actieve vulkaan Arenal, getuige van een lava - stroom, hotsprings en massage, met een boodje over Cano Negro, jungletocht in Monteverde, Santa Elena en Manuel Antonio, genieten van het witte strand met palmbomen en de vele winkeltjes in Jaco...

Een perfecte mix van Pura Vida! Genieten van de zon en de dagelijkse verfrissende regenbui.

Costa Rica, een land van allemaal beestjes: tarantulla in de badkamer, muskietennet is geen overdreven luxe, heel veel muggen, mijn benen werden weer een slagveld van opengekrapte beten, zalfjesritueel wordt opnieuw toegepast, ontelbare aapjes, raacuns en cuatis (wasbeerachtigen), eekhoorntjes, vleermuizen, schilpadden, leguanen, hagedissen, legers van mieren, een luiaard in diepe slaap (een lelijk maar schattig beest, net een Gremlin), een gordeldier, krokodillen en kaaimannen, arends en gieren, papegaaien en kolibries...

Het is hier genieten, maar dit dure land in combinatie met mijn low - budget, drijven me sneller dan verwacht naar de grens! Panama staat voor de deur!


1 Comments | Post Comment

Afscheid van Mexico - 23:55, 7/12/2005

Ellen, 7 Dec 2005 00:20 uur
Merida - Cancun, Mexico 

Afscheid van Mexico

Van Zipolite naar Merida, van de Pacific naar de Caraïben, bijna 24 uur onderweg, taxi en drie bussen, ééntje vertraging ééntje gemist, dus een ticketje te veel betaald, airco die veel te hard staat, amper geslapen van de kou, huilende kindjes en de slechte wegen als gevolg van het regenseizoen...

´Murg´stapte ik op 20 nov, bij zonsopgang van de bus in Merida, gelegen in Yucatan, slechts 4 uur verwijderd van Cancun, bekend voor zijn hangmatten...

Mijn plan om snel de gemiste uren slaap van de voorbije nacht in te halen, werd noodgedwongen gewijzigd, 20 november... het feest van de Mexicaanse revolutie en dit werd in Merida met een eindeloze lange parade gevierd, een stoet die net voor de duer van mijn hstel liep, waar mijn bedje op mij stond te wachten, voor mij echter onmogelijk om de straat over te steken, gepakt en gezakt, na enkele uren... kon ik me gelukkig prijzen met een frisse douche en een zalig bed!

Terwijl de Mexicanen hun revolutie vierde, nam ik stillekes aan afscheid van Mexico, een land waar geld spreekt, de gastvrijheid groot is, de natuur en de cultuur gevarieerd is prachtige watervallen en meren, pittoreske stadjes, jungle, zee en cactussen, mayas en zapatisten...

Voor mij een onvergetelijke start van mijn trip door Centraal amerika!

... Cancun, 5 weken na Wilma, een spookstad, waar ik stil van werd...hier neem ik het vliegtuig, Costa Rica staat voor de deur en ik krijg bezoek van het thuisfront!


0 Comments | Post Comment

Mijn daginvulling in Zipolite - 21:15, 21/11/2005

Ellen, 15 Nov 2005 21:22 uur
Zipolite, Mexico 

 

Ik heb me hier een weekje gesetteld in een klein beach - stadje, Zipolite, aan de kust van The Pacific Ocean! Wat ik hier doe... genieten en rusten....

Om 07.00 sta ik op, bij zonsopgang yoga op het strand, een frisse duik in het water en daarna een lekker en heel goedkoop ontbijt met heeeeeel veel vers fruit! en dan begint het zoeken naar zalfjes... zonnecreme, de zon brandt hier, muggenmelk (deet), veel muggenmelk, de muggen steken hier als zot en het jeukt vreselijk, dus elke dag krab ik opnieuw en opnieuw mijn benen open, schoon zicht hoor..., afwisselend zwemmen in de zee, het zoutwater ontsmet dan ook al mijn opengekrapte muggenbeten, en opdrogen op het strand, spaans leren in mijn boek en spreken met de hippie - eigenaar van de hostel waar ik verblijf, tegen de middag veel te warm, even internet en wat zelfgekochte kellogs eten (besparingen), wandelen langs het water, hangen in de hangmat, herhaaldelijk zonnecreme en mugenmelk smeren, tegen een uur of 4 is het weer wat te doen op strand, dan klim ik op de hoogste rotsen, bezin ik over het leven, mijn reis, mijn dromen, tis hier prachtig!!! Om 18.00 gaat de zon onder, tijd voor een koude douche en het zalfjesritueel... want savonds zitten er nog meer muggen!!!! Lekker eten op het strand bij kaarslicht onder de blote sterrenhemel, in gezelschap van mijn Hollandse vrienden, wat nederlands spreken... Tegen 21.00, eindritueel, een stukje van de Aloe Vera plant, die hier in het wild groeit en het sap over al mijn wonden en zonnenbrand smeren, zalig verfrissend en enorm helend! Even in de hangmat en dan heel snel in bed onder het muskietennet, hopend dat er geen enkel insekt mijn slaap - rijk binnen komt!
Snachts naar het toilet, steeds opnieuw een uitdaging, een eindje wandelen in het donker, petzl op mijn hoofd, kousen en wandelschoenen aan, want hier zitten heel nare beesten op het pad, schorpioenen genaamd... maar geen nood, ze zijn niet dodelijk, een beet doet alleen ongelooflijk veel pijn en legt je enkel één dag plat met koorts en een grieperig gevoel, dus ... dat neem ik er hier in dit paradijs heel graag bij, tot nu toe gelukkig nog van gespaard!

En de dag erop doe ik gewoon weer hetzelfde, genieten en gewoon niets doen! Zalig!! Een aanrader voor alle overstresste mensen thuis!

Mijn excuses voor het `jaloers maken´...

Dikke knuffels
Ellen, helemaal `zen´

 

1 Comments | Post Comment

FOTO'S - 20:46, 21/11/2005

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


0 Comments | Post Comment

Mitla - Hierve Agua - Benito Juarez - 20:14, 21/11/2005

Ellen, 10 Nov 2005 22:18 uur
Mitla Hierve Agua Benito Juarez, Mexico 

 

Samen met Nicol, een meisje uit Duitsland, leren kennen in Oaxaca, drie dagen in de bergen, Sierra Northe. Eerste stop in Mitla met zijn ruïnes, uniek voor zijn ornamenten, vervolgens in una camionnetta naar Hierve Agua, een inniminnie bergdorpje met prachtige uitzichten. Om 5.30u uit bed voor een niet te missen zonsopgang, na urenlang wachten op een bus die volgens de Mexicaanse tijd 'dadelijk' zou komen, namen we de taxi, richting Beito Juarez, een ander bergdorpje, perfect voor lange wandelingen, die opnieuw ingekort werden door een lift van een oude Mexicaanse bompa, met 4 op de voorbank, zittend op één bil, hoofd meermaals gestoten, tijdens de rit op zanderig bergweggetje vol putten. Het weer zat minder mee, eigenlijk was het ijskoud, met alle kleren die we bijhadden, vroeg in bed!


0 Comments | Post Comment
« Last Page   Next Page »